Η φωτιά στο Επαρχιακό, οι καθυστερήσεις και η χρήση της τεχνολογίας

0
201

 

Photo: Ant1

Τα γεγονότα σε σχέση με την πυρκαγιά στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας έφεραν στο φως για άλλη μια φορά την ελάχιστη προετοιμασία, αμέλεια ή και άγνοια που κυριαρχεί στην πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου μας. Το να είναι ένα κτήριο το οποίο περιέχει τόσο μεγάλης σημασίας έγγραφα, αφύλακτο και έρμαιο σε οποιαδήποτε εγκληματική ή άλλη  ενέργεια είναι το λιγότερο λυπηρό. Λυπηρό γιατί ο πολίτης ελπίζει και πιστεύει ότι η δικαιοσύνη θα πρέπει αλώβητη να διαφυλάξει τις αρχές για μια έννομη κοινωνία.  Το κείμενο αυτό βέβαια δεν στοχεύει σε επίρριψη πολιτικών ή άλλων ευθυνών αλλά σε μια πιο τεχνοκρατική προσέγγιση και κυρίως στην ανάδειξη ενός παράγοντα ο οποίος συχνά περνάει «στο ντούκου» αλλά θα έπρεπε να αποτελεί τον κύριο άξονα πορείας της εκάστοτε κυβέρνησης/δικαστικής εξουσίας και του οποιουδήποτε διαφυλάσσει δημόσια έγγραφα και πληροφορίες. Την χρήση της τεχνολογίας. Σήμερα ήταν το δικαστήριο, χτες ήταν το κτηματολόγιο, αύριο θα είναι ένας άλλος δημόσιος οργανισμός μέγιστης σημασίας.

Ο ρόλος της τεχνολογίας
Πολύ συχνά δεν κατανοούμε τις δυνατότητες της τεχνολογίας και πως αυτή μπορεί να επιφέρει σοβαρές βελτιώσεις στον τρόπο που μαζεύουμε (σαν κράτος), επεξεργαζόμαστε και διαφυλάσσουμε την πληροφορία του Κύπριου πολίτη. Το μέγιστο πρόβλημα στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας  (όπως και σε κάθε άλλο δικαστικό μέγαρο της χώρας μας) είναι η απουσία –αν είναι δυνατόν- των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Μιλώντας από πρώτο χέρι, λόγω και της καθημερινής μας ενασχόλησης με τα δικαστήρια και την δικηγορική κοινότητα γνωρίζουμε την παντελή έλλειψη χρήσης της τεχνολογίας εντός του δικαστηρίου. Μόνο διακοσμητικό στοιχείο αποτελούν οι ελάχιστοι ηλεκτρονικοί υπολογιστές που βρίσκονται στα δικαστήρια σήμερα και η χρήση τους είναι ασήμαντη έως και μηδαμινή.

Στον τομέα της επεξεργασίας και διαφύλαξης πληροφοριών υπάρχει ένας μεγάλος τομέας που ονομάζεται Disaster Recovery, ο τρόπος δηλαδή διαφύλαξης των πληροφοριών σε περίπτωση κάποιας «ανωτέρας βίας». Το κύριο και σοβαρότερο μέτρο που θα πρέπει τα δικαστήρια άμεσα να θέσουν σε εφαρμογή είναι η ηλεκτρονικοποίηση τους. Η άμεση ηλεκτρονικοποίηση των υποθέσεων όχι μόνο θα επιλύσει προβλήματα σαν το προχθεσινό αλλά θα προσδώσει και διαφάνεια καθώς και ταχύτητα στις πλείστες διαδικασίες που συντελούνται εντός των δικαστικών αιθουσών.

Μα «η κυβέρνηση προσπάθησε»
Η αλήθεια είναι πως η κυβέρνηση έχει εξαγγείλει μέσω της διαδικασίας δημόσιων προσφορών την αναζήτηση λογισμικού συστήματος που θα ηλεκρονικοποιήσει τους φακέλους και θα δώσει ταχύτητα στην εκδίκαση των υποθέσεων. Δυστυχώς όμως αυτό δεν θα φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα για πολλούς και διάφορους λόγους που δεν αποτελούν αντικείμενο ανάλυσης του παρόντος κειμένου. Απλά για να αναφέρω μόνο ένα σημείο θα πω τα εξής: Η κυβέρνηση, λόγω νομοθεσίας δεν επιτρέπει την μεταφορά δεδομένων εκτός του δικαστηρίου –αφήνω στην άκρη πως αν μπούμε εγώ και εσείς εντός του δικαστηρίου μπορούμε εύκολα ή δύσκολα να αποσπάσουμε στοιχεία για το οτιδήποτε-. Ζήτησε λοιπόν η κυβέρνηση κατασκευή αποθηκευτικού χώρου (Datacenter), να το πούμε απλά, εντός του Ανωτάτου Δικαστηρίου (εφάπτεται με το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας). Εύλογα κάποιος διερωτάται πως μπορεί ο πολίτης αύριο να έχει εμπιστοσύνη στην φύλαξη των δεδομένων του στο υπόγειο ενός δημόσιου κτηρίου, όταν σήμερα βόμβες εκρήγνυνται και κανείς δεν είναι προετοιμασμένος για αυτό. Η ηλεκτρονικοποίηση των δεδομένων δεν τα κάνει αυτόματα και ασφαλισμένα. Χρειάζονται οι κατάλληλες πολιτικές διαχείρισης τους. Δεν είναι κάτι που δεν μπορούμε σαν κράτος να κάνουμε, έχει γίνει ήδη με επιτυχία σε πάρα πολλές άλλες χώρες του πλανήτη.

Για την ιστορία του e-Justice, η διαδικασία προσφορών ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2017 πήρε όμως πολλαπλές παρατάσεις συνολικής διάρκειας 7(!) μηνών, έχει κλείσει τον Σεπτέμβριο του 2017 και δεν έχει ακόμα ανατεθεί σε κάποια κοινοπραξία. Άλλη μια ένδειξη πως οι πολλαπλές καθυστερήσεις της δημόσιας -χαλασμένης- μηχανής φέρνουν συχνά σε δύσκολη θέση ολόκληρο το κράτος.

Στην ουσία
Τα δικαστήρια πρέπει να «αγκαλιάσουν» την τεχνολογία με σκοπό την καλύτερη εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος. Το e-Justice δεν αποτελεί από μόνο του την λύση στα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η δικαιοσύνη, τουλάχιστον στο λειτουργικό της κομμάτι , και ούτε θα έρθει από την μια μέρα στην άλλη έτσι ώστε να δώσει θαυματουργές λύσεις.
Τα δικαστήρια πρέπει άμεσα να ξεκινήσουν την διαδικασία σάρωσης των πιο σημαντικών εγγράφων υποθέσεων –ακόμα και πριν το e-Justice- έτσι ώστε να διασφαλίσουν το ελάχιστο επίπεδο ανάκτησης των δεδομένων σε καταστάσεις όπως η προχτεσινή. Δεν είναι δύσκολο, αν υπάρξει η κατάλληλη βούληση.

Τα δικαστήρια –ή αυτοί που τα συμβουλεύουν σε επίπεδο τεχνολογίας- πρέπει άμεσα να αναγνωρίσουν την ανάγκη χρήσης τεχνολογιών cloud για την φύλαξη και επεξεργασία πληροφοριών. Τα δεδομένα στο σύννεφο δεν είναι κάτι παράλογο ή εξωπραγματικό, είναι τεχνολογία την οποία χρησιμοποιούν σήμερα κυβερνήσεις ανά τον κόσμο για καλύτερη διαχείριση των πληροφοριών των πολιτών. Παραδείγματα εδώ και εδώ και εδώ.

Οι δικαστές πρέπει άμεσα να ξεκινήσουν να επιμορφώνονται γύρω από θέματα τεχνολογίας και κυρίως ποίες είναι οι δυνατότητες της σε θέματα που μπορούν να ευκολύνουν την καθημερινότητα τους, να βελτιώσουν την παραγωγικότητα τους και να τους βοηθήσουν να αποφύγουν την έκθεση της δικαστικής εξουσίας σε περιπτώσεις σαν την χτεσινή.

———————————

*Το περιεχόμενο του εγγράφου αντιπροσωπεύει προσωπικές τοποθετήσεις ή/και απόψεις του εκάστοτε συγγραφέα. Η δημοσίευση άρθρων γνώμης είναι απολύτως δωρεάν στο Legal News Cy και δεν φιλτράρεται με κανένα τρόπο.

* Το άρθρο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην διαδικτυακή έκδοση της εφημερίδας Φιλελεύθερος